Integracja sensoryczna to proces, dzięki któremu mózg otrzymuje informacje ze wszystkich zmysłów, rozpoznając je segreguje, interpretuje, integruje ze sobą i z wcześniejszymi doświadczeniami odpowiada adekwatną reakcją.

 

Metoda Integracji Sensorycznej

 

Metoda Integracji Sensorycznej jest jedną z najnowszych metod terapeutycznych.  Jest niezwykle ważną metodą stosowaną w terapii dzieci niewidomych i słabo widzących.  Ponieważ zmysły dostarczają informacji z całego naszego ciała i otoczenia, w każdym momencie życia odbieramy niezliczoną liczbę informacji płynących z oczu (zmysłu wzroku), uszu (zmysłu słuchu), zmysłu węchu, zmysłu smaku, ale także ze skóry (zmysłu dotyku), mięśni i stawów (zmysłu propriocepcji, czyli czucia głębokiego), oraz zmysłu przedsionkowego, który odbiera wrażenia z ruchu naszego ciała, pozycji ciała w przestrzeni i siły grawitacji. Czyli jeśli mózg prawidłowo rejestruje i przetwarza informacje otrzymywane ze zmysłów wówczas są one podstawą procesu uczenia się i mogą być wykorzystywane w celowym i  efektywnym działaniu. Nasi uczniowie informacje ze zmysłu wzroku przetwarzają w sposób ograniczony, skutkiem czego funkcje układu nerwowego ulegają  różnego rodzaju zaburzeniom. Deficyty w obrębie jednego lub kilku zmysłów w konsekwencji wpływają dezorganizująco na naukę szkolną (J. Ayres). Mogą wystąpić trudności w opanowaniu technik czytania, liczenia, pisania. Ujawniają się problemy w codziennym życiu dziecka, opóźnia się kształtowanie zdolności komunikacyjnych, rozwój motoryczny, umiejętność zabawy, zachowanie, oraz rozwój społeczny i emocjonalny.
Każdy uczeń mający  problemy z zaburzeniami integracji sensorycznej jest szczegółowo diagnozowany  i oceniany przez wykwalifikowanego terapeutę Integracji Sensorycznej. Wyniki badań, oraz określenie u ucznia deficytów integracji zmysłowej, pozwalają opracować indywidualny program terapii dla ucznia. Program uwzględnia zajęcia szkolne i czynności życia codziennego.

 Diagnozowanie zaburzeń procesów integracji zmysłowej odbywa się w oparciu o:

    -wywiad, obserwacje

    -Kwestionariusz Obserwacji Klinicznej funkcji neurofizjologicznych

    -Południowo Kalifornijskie Testy Integracji Sensorycznej

    -dodatkowe próby możliwości funkcjonalnych

    -dodatkowe próby grafomotoryczne

    -ocenę rozwoju motorycznego

    -ocenę rozwoju motoryki małej i koordynacji wzrokowo- ruchowej

    -ocenę rozwoju poznawczego

    -ocenę rozwoju społecznego

    -ocenę rozwoju samodzielności

 

Gdy zaburzenia integracji sensorycznej współistnieją z ubytkiem wzroku lub niedowidzeniem, to do efektywnego funkcjonowania ucznia w środowisku niezwykle ważne jest rozwijanie jego umiejętności wykorzystywania informacji sensorycznej.

 

Terapia Metodą Integracji Sensorycznej:

Głównym zadaniem terapii  jest dostarczanie kontrolowanej ilości bodźców sensorycznych, głównie przedsionkowych, dotykowych, i proprioceptywnych w taki sposób, aby dziecko odpowiadało reakcją poprawiającą integrację tych bodźców.

 

Zajęcia prowadzone Metodą Integracji Sensorycznej korygują nieprawidłowości rozwojowe. Poprawia się percepcja i współpraca  między zmysłami. A zatem kształtuje się  czucie kinestetyczne, sprawność manualna, wyrabia poczucie równowagi, kształtuje się orientacja w schemacie ciała, koordynacja wzrokowo ? ruchowa, wzrokowo- przestrzenna. Doskonali się orientacja w przestrzeni, oraz wiara we własne siły. Rozwijają się umiejętności odczuwania zadowolenia z własnej pracy i z prawidłowo wykonanego ćwiczenia. Rozwija się spostrzegawczość, wyobraźnia, pamięć, umiejętność koncentrowania uwagi, myślenia, zapamiętywania. Rozwija się samodzielność, poczucie własnej wartości i pewności siebie.